Corrosie verwijst naar het proces van materiële achteruitgang en schade veroorzaakt door de omgeving, inclusief metalen en niet-metalen materialen. De corrosiebestendigheid van metalen materialen hangt af van factoren zoals hun samenstelling, chemische eigenschappen en structurele morfologie.
Classificatie van corrosieweerstand in metalen materialen
Chemische corrosie
Chemische corrosie treedt op door de directe chemische interactie tussen metalen en het omringende medium. Het omvat gascorrosie en corrosie van metalen in niet-elektrolyten. Bij chemische corrosie wordt geen elektrische stroom gegenereerd en zetten de corrosieproducten zich af op het metaaloppervlak.
Elektrochemische corrosie
Elektrochemische corrosie treedt op wanneer metalen in contact komen met elektrolytoplossingen. Het wordt gekenmerkt door de opwekking van elektrische stroom tijdens het corrosieproces. De corrosieproducten bedekken het anodische metaaloppervlak niet, maar vormen zich op een bepaalde afstand.
Algemene corrosie
Corrosie treedt doorgaans gelijkmatig op aan de binnen- en buitenoppervlakken van metalen, wat resulteert in een afname van de dwarsdoorsnede en uiteindelijk in het falen van het dragende onderdeel.
Intergranulaire corrosie
Interkristallijne corrosie vindt plaats langs de korrelgrenzen in het metaal, zonder dat er zichtbare veranderingen in de vorm van het metaal optreden. Het kan echter wel leiden tot plotselinge uitval van apparatuur of componenten.
Putcorrosie
Putcorrosie ontstaat op specifieke plekken op het metaaloppervlak en verspreidt zich snel naar binnen, waarbij het het metaal binnendringt en aanzienlijke schade veroorzaakt.
Spanningscorrosie
Spanningscorrosie verwijst naar de schade die wordt veroorzaakt door de corrosieve omgeving op metalen onder statische spanning. Het treedt meestal op via de korrels van het metaal.
